کَهنه ، ای سرزمین قوم کُهن

نباشد همی نیک و بد پایدار           همان به که نیکی بود یادگار

دراز است دست فلک بر بدی        همی نیکویی کن اگر بخردی

چو نیکی کنی نیکی آید برت          بدی را بدی باشد اندر خورت

چو نیکی نمایدت کیهان خدای        تو با هر کسی نیز نیکی نمای

مکن بد که بینی به فرجام بد          زبد گردد اندر جهان نام بد

به نیکی بباید تن آراستن               که نیکی نشاید زکس کاستن

وگر بد کنی جز بدی ندروی         شبی در جهان شادمان نغنوی

نخواهیم  کین بوم ویران کنند        همی غارت از شهر ایران کنند

نخوانند بر ما کسی آفرین            چو ویران بود بوم ایران زمین

دریغ است ایران که ویران شود     کنام پلنگان و شیران شود.

حماسه سرای بزرگ ایران،حکیم ابوالقاسم فردوسی در اوایل قرن چهارم هجری( سال 319 خورشیدی)، در روستای پاژ 

 نام درختچه و گیاهان مورد مشاهده را برای ما عنوان نمایید .